والدین سال‌ها تلاش کردند تا فرزندانشان دور از رسانه‌های اجتماعی نگه دارند، بنابراین برخی از بچه‌ها به تنها جایی که هیچ بزرگ‌سالی انتظار نمی‌کشید به سراغ آن بروند رفتند: NPR.

در پادکست این هفته‌ی “This American Life“، میزبان آira glass داستان تیم پشت پادکست NPR “Wild Card” را روایت می‌کند، که در پاییز گذشته به سیل نظرات گیج‌کننده‌ای زیر قسمت‌های اسپاتیفای خود برخوردند. یک تولید کننده فرض کرد که این اختصارات عجیب و ایموجی‌های غیرقابل شناسایی ترافیک ربات است و اسکرین‌شات‌هایی را در Slack NPR به اشتراک گذاشت. سپس آن‌ها این پست‌ها را به اسپاتیفای گزارش کردند.

اما هانا چین، یک تولید کننده صدا و همکار نسل Z، تنها با یک نگاه به اسکرین‌شات‌ها بلافاصله متوجه شد که این نظرات ربات‌ها نیستند. آن‌ها احتمالاً دانش‌آموزان دبیرستانی بودند که برای رسانه‌های اجتماعی خیلی جوان بودند و در نظرات پادکست یک چت گروهی راه انداخته بودند. (شاید کسی در NPR باید این را زودتر متوجه می‌شد: آنها سال گذشته بچه‌ها را که همین کار را در نمایش TED Radio Hour انجام می‌دادند، دیده بودند.)

و اما چرا NPR به‌ویژه؟ وقتی گلاس یکی از بچه‌ها را پیدا کرد و از او پرسید، جوابی بدون پرده دریافت کرد که یک دانش‌آموز دبیرستانی می‌دهد: “ام، فکر می‌کنم ما فقط به دنبال پادکست‌هایی رفتیم که نظرات زیادی نداشتند.”

“به تو می‌گویم، رفیق،” گلاس، که به مدت سه دهه میزبان “This American Life” بوده است، پاسخ داد، “من یک نمایش رادیویی عمومی دارم و شنیدن این موضوع کمی دردناکند.”