زمانی که تونی فادل بر روی صحنه MIT Future Fest به سخنرانی می‌پردازد، اسلایدی را نمایش می‌دهد که سه تصویر از دستگاه‌های هوش مصنوعی که قبلاً بسیار مورد توجه قرار گرفته‌اند و اکنون متوقف شده‌اند، شامل Rabbit R1، سنجاق هوشمند Humane AI و گردنبند Limitless را نشان می‌دهد.

“اینها نوعی از محصولات هوش مصنوعی نسل اول بودند و به خاطر سوابق من، این شرکت‌ها با من تماس گرفتند و خواستند تا به آنها کمک کنم،” فادل گفت. “من نکردم.”

اینکه این شرکت‌ها می‌خواهند از مشورت فادل استفاده کنند، جای شگفتی ندارد. او به عنوان “پدر iPod” شناخته می‌شود، یکی از خالقان iPhone و بنیان‌گذار Nest، شرکت ترموستات هوشمند که توسط گوگل خریداری شد.

“شما باید واقعاً درک کنید که چه چیزی را می‌خواهید انجام دهید و چه دردی را می‌خواهید حل کنید،” او گفت. “در هر یک از این موارد، هیچ‌کدام از آنها نیاز خاصی را برطرف نمی‌کردند – فقط فناوری جالبی برای گیک‌ها بود و شما می‌گویید، ‘خوب، این جالب است، اما واقعاً به زندگی من مربوط نمی‌شود.'”

این دستگاه‌های اولیه هوش مصنوعی وعده راحتی داشتن یک دستیار شخصی را می‌دادند، اما واقعاً به خوبی عمل نمی‌کردند. حتی اگر هم این‌گونه بودند، اکثر مردم هرگز دستیار نداشته‌اند و نمی‌دانند چگونه از یک ربات کمک‌کننده شخصی استفاده کنند یا به آن اعتماد کنند.

“کمتر از 0.01% از جمعیت جهان تاکنون دستیار انسانی داشته‌اند و وقتی [شرکت‌ها] می‌گویند، ‘اوه، ما یک دستیار می‌خواهیم،’ این یک دسته از افرادی است که دستیار دارند که این را می‌گویند,” او گفت. “اکثر مصرف‌کنندگان حتی نمی‌دانند دستیار چیست.”

فادل به توضیح دهندگان در 99.99% ادامه می‌دهد که استخدام یک دستیار شخصی قابل اعتماد آن‌قدرها هم ساده نیست که فقط بهترین رزومه را از میان پرونده‌های درخواست بیرون بکشید.

“مدتی طول کشید تا اول بفهمم چگونه بهترین شکل را از [یک دستیار] استفاده کنم و سپس به آنها با اطلاعات حساس اعتماد کنم و اجازه دهم که به عنوان عامل، جلساتی را با افراد تنظیم کنند و با بانک من کار کنند،” او گفت. “می‌دانم که ما این آینده را در ذهن داریم، اما مراحل زیادی وجود دارد تا مصرف‌کننده عمومی و حتی کسب‌وکار عمومی را به این مسیر بیندازیم.”

صحبت درباره مشکلات ساختن اعتماد به دستیار شخصی بدون اینکه کمی احساس خودخواهی به نظر بیاید، سخت است، اما فادل نکته‌ای دارد. زمانی که شما یک دستیار انسانی استخدام می‌کنید، در روز اول به آنها اطلاعات ورود به حساب بانکی‌تان را نمی‌دهید. ما به سمت دنیایی پیش می‌رویم که هر کسی می‌تواند یک دستیار هوش مصنوعی شخصی داشته باشد، اما این ابزارها تنها در صورتی ارزشمند هستند که بتوانیم به آنها اعتماد کنیم که کاملاً ایمن باشند.

در این مرحله، ایجاد اعتماد با یک دستیار هوش مصنوعی حتی سخت‌تر به نظر می‌رسد تا اتکا به یک انسان. متا به‌تازگی Muse، دستیار هوش مصنوعی چندمنظوره خود را معرفی کرده است، اما کاربران دلیل دارند که محتاط باشند. یک محقق امنیتی به سرعت یک منظور جدی در Muse پس از راه‌اندازی پیدا کرد و یک گزارش 404 رسانه اخیر بیان می‌کند که برخی کارکنان متا مشکلات امنیتی را کشف کرده‌اند که باعث شد چندین تیم برای رفع این مشکلات قبل از راه‌اندازی، به طور فوق‌العاده‌ای کار کنند.

“اعتماد و ایمنی با هر چیزی که به نوعی به هوش سپرده می‌شود، اولویت‌دار خواهد بود،” فادل گفت. “تنها شرکتی که در حال حاضر می‌توانم ببینم – شاید یکی دیگر – اپل است که می‌تواند این کار را انجام دهد. اپل همه سخت‌افزارها، تراشه‌ها و قطعات لازم را دارد، اما همه چیزهای هوش مصنوعی را ندارد.”

حتی اگر اپل نهایتاً عامل هوش مصنوعی چسبنده‌تری تولید نکند، فادل پیش‌بینی می‌کند که یک عامل موفق باید تنها بر روی دستگاه کار کند، هم به خاطر حفظ حریم خصوصی و هم برای سبک نگه‌داشتن فناوری.

“وقتی شما همه این چیزها را درباره، ‘اوه، مراکز داده جهان را فتح خواهند کرد،’ می‌شنوید، … من به این موضوع باور ندارم،” او گفت. “من این را قبلاً دیده‌ام. من این را در روزهای اینترنت مشاهده کرده‌ام. ما اکنون قدرت زیادی روی دستگاه داریم و حتی محاسبات بیشتری داریم و آنها هنوز هم باتری‌خور هستند.”

با نگه‌داشتن داده‌های حساس بر روی دستگاه، به جای انتقال آن از طریق ابر، اپل اعتماد کاربران را برای اشتراک‌گذاری داده‌های بیومتریک خود از طریق ویژگی‌هایی مانند Face ID به دست آورده است. چنان‌که فادل می‌گوید، به نظر می‌رسد اپل در مقایسه با رقبایش در زمینه حریم خصوصی، goodwill بیشتری با مصرف‌کنندگان دارد، اما بر خلاف دیگر شرکت‌های برتر فناوری، اپل مدل هوش مصنوعی کلاس جهانی خود را ندارد – هوش مصنوعی جدید سیری بر روی نسخه‌های سفارشی Gemini گوگل اجرا می‌شود.

در حالی که اپل در زمینه هوش مصنوعی اختصاصی عقب است، اما در سخت‌افزار جلوتر از دیگران است. فادل نظریه‌پردازی می‌کند که شرکت‌هایی مانند متا و OpenAI توجه خود را به سمت گجت‌ها معطوف کرده‌اند زیرا آنها مانند اپل میلیاردها دستگاه در گردش ندارند.

“این به این دلیل است که آنها به حسگرهای تلفن شما دسترسی ندارند. آنها می‌گویند، ‘اوه، ما به ویدئو احتیاج داریم،’ و شما باید بررسی کنید، ‘بله، من به شما ویدئو می‌دهم.’ سپس آنها می‌گویند، ‘خب، ما به صدا احتیاج داریم.’ تأیید. ‘ما به موقعیت GPS شما احتیاج داریم.’ تأیید. و قبل از اینکه بدانید، این یک لیست از 20 چیز یا بیشتر می‌شود که بعدها اجازه داده‌اید تا آنها داشته باشند،” او گفت. “پس چه می‌کنند؟ آنها می‌روند و یک دستگاه با همه آن چیزها بدون یک صفحه‌نمایش می‌سازند … و سپس بلوتوث یا Wi-Fi را به تلفن شما وصل می‌کنند و سپس به وب یا به شبکه 5G برمی‌گردند تا همه داده‌های حسگری را دریافت کنند.”

با توجه به تاریخچه‌اش در خلق iPhone و iPod، ممکن است به نظر برسد که فادل هنوز به کارفرمای سابقش با دیدگاه‌های خوشبینانه نگاه می‌کند. در حالی که او ممکن است اپل را بخاطر خدماتش تحسین کند، اما در زمانی که فکر می‌کند آنها در حال خراب کردن هستند، از انتقاد به اپل خجالت نمی‌کشد.

زمانی که یکی از اعضای حاضر در جلسه درباره شانس مربوط به پیدا کردن تطابق محصول و بازار می‌پرسد، فادل اشاره می‌کند که برای استارتاپ‌ها سخت‌تر است که این شانس را بسازند، زیرا یک محصول شکست‌خورده می‌تواند به معنای پایان شرکت باشد.

“چون این یک استارتاپ است، شما یک شانس دارید،” او با طنز گفت. “این مانند اپل با Vision Pro نیست.”