آمازون به تازگی به پیروی از مایکروسافت اعلام کرد که دیگر از توافقنامه‌های عدم افشای اطلاعات (NDA) در مذاکرات با دولت‌های محلی درباره مراکز داده استفاده نخواهد کرد.

در آخرین قسمت از پادکست Equity در TechCrunch، شان اوکین، ربکا بلان و من درباره اعلام آمازون صحبت کردیم، که در وسط یک پست وبلاگی طولانی‌تر بود که این ادعا را مطرح می‌کرد که مراکز داده در واقع برای جوامع مفید هستند.

ربکا کمی در این باره شک داشت که آیا این ممنوعیت‌های اخیر مراکز داده تأثیر ماندگاری خواهد داشت یا خیر، به ویژه از آنجا که این ممنوعیت‌ها فقط برای یک یا دو سال باقی می‌مانند و “این مراکز داده برای دو، سه، چهار، پنج سال آینده به راه نخواهند افتاد،” در حالی که من مخالفت کردم و گفتم که حامیان مراکز داده ظاهراً نگران هستند.

در همین حال، شان اشاره کرد که یکی از دلایل اصلی واکنش منفی این است که ارتباطات صنعت ضعیف است.

“ما از طریق بسیاری از جنجال‌ها و واکنش‌های منفی به هوش مصنوعی و مراکز داده دیده‌ایم که صنعت کار فوق‌العاده ضعیفی در توضیح خود انجام می‌دهد، و واضح است که آنها دائماً از این واقعیت ناامیدند که بیشتر مردم نمی‌توانند دنیایی را تصور کنند که در آن این چیزها برای آنها مفید باشد،” گفت او.

ادامه دهید تا پیش‌نمایشی از گفتگوی ما که برای طول و وضوح ویرایش شده است، را بخوانید.

شان اوکین: این یک نکته جالب است که در واقع در پست وبلاگی گنجانده شده و بخشی از داستان بزرگ‌تری است که آمازون به وضوح سعی در بیان آن دارد. من می‌دانم که چرا آنها نمی‌خواستند این را در جلوی صحنه بیاورند، اما به نظر من، این برای بسیاری از مشکلاتی که صنعت فناوری در حال حاضر با آن مواجه است، به ویژه در مورد هوش مصنوعی و به خصوص مراکز داده، در ریشه قرار دارد. 

چیزهای زیادی وجود دارد که می‌توان درباره اینکه آیا مردم باید نگران تأثیراتی باشند که مراکز داده بر ارزش‌های ملکی، صورتحساب‌های برق و مصرف آب در مناطق دارند و اینکه آیا این مسائل واقعی هستند یا نه، صحبت کرد. به نظرم زیاد به این واقعیت مربوط می‌شود که بسیاری از این پروژه‌ها اساساً در خفا در حال مذاکره هستند. گاهی اوقات آنها در حال مذاکره هستند [با این علم که] این یک مرکز داده است، اما فقط نمی‌دانند که در هر زمانی چه کسی واقعاً از آن استفاده خواهد کرد یا آن را اشغال خواهد کرد. 

این یک مسئله قدیمی در صنعت فناوری است. من همیشه به نیمه دهه ۲۰۱۰ برمی‌گردم وقتی که اوبر به سرعت در حال گسترش بود. اوبر یکی از شرکت‌هایی بود که واقعاً از این تاکتیک فراوان استفاده می‌کرد وقتی که با دولت‌های محلی کار می‌کرد. به‌ویژه، به خاطر دارم که در آن زمان در The Verge کار می‌کردم و یک فریلنسر یک داستان درباره شهری در نزدیکی اورلاندو نوشت که اوبر در تلاش بود تا یارانه‌های مالیاتی را برای یارانه‌گیری از سفرها برای افراد استفاده کننده از حمل‌ونقل عمومی بعد از سفر اوبر مذاکره کند.

کل این موضوع در خفا مذاکره شد. و نه تنها این، که از نظر ظاهری ناامیدکننده بود، بلکه به دلیل این که این مسائل به صورت محرمانه کار شده بودند، می‌توانستید ببینید که اوبر درخواس‌هایی برای سایر مسائل نیز راحت‌تر می‌طلبد.

بنابراین نیاز به این وجود دارد. من خوشحالم که آمازون این کار را می‌کند. خواهیم دید که آیا واقعاً تأثیر مثبت دارد یا نه، اما مردم در حال حاضر در مواضع خود ثابت‌قدم هستند.

ربکا بلان: بله، من کنجکاوم که این چه تأثیری خواهد داشت و آیا منجر به تأخیر یا از بین رفتن هر زیرساختی که شرکت‌ها نیاز به ساخت آن دارند، خواهد شد یا خیر. از آنچه که من از برخی از افرادی که صحبت کرده‌ام و روزانه با مراکز داده سروکار دارند، شنیده‌ام، بسیاری از این ممنوعیت‌هایی که تأیید شده‌اند — و تعداد قابل توجهی از آن‌ها وجود دارد، از جمله یکی اخیراً در سان‌فرانسیسکو که بسیار Ironical است — اما آنها فقط برای یک یا دو سال است. 

اما این مراکز داده برای دو، سه، چهار، پنج سال آینده آنلاین نخواهند شد. تمام ساخت و سازها به دلایل مختلف از وظایف منطقه‌ای گرفته تا تأمین مالی به شدت به تأخیر خواهد افتاد. البته، اگر فشارها ادامه پیدا کند، ممکن است تأثیر بگذارد، اما من معمولاً تعجب می‌کنم که چقدر این فشار سیاسی بر این مسئله تأثیر دارد.

آنتونی ها: ممنوعیتی که من بیشتر با آن آشنا هستم ممنوعیت در نیویورک است. فکر می‌کنم یک سال ممنوعیت است، و این مربوط به مجوزهای پروژه‌های بزرگ است. [به‌طور فنی، تا وقتی که ایالت یک فرآیند بررسی زیست‌محیطی را نهایی کند، که انتظار می‌رود یک سال طول بکشد.]

بنابراین در واقع، فضایی برای تحرک در این زمینه وجود دارد. و اغلب، آنها به گونه‌ای بیان می‌شوند: “اینطور نیست که فکر کنیم [مراکز داده] بد است، بگذارید این کار را نکنیم. این [این است که] ما باید زمان بگذاریم تا این را مطالعه کنیم.” که به آنها فضای زیادی برای بیان بعداً، “در واقع، ما تصمیم گرفتیم که این عالی است. ما آن را دوست داریم.” می‌دهد.

اما می‌توانید بگویید که افرادی که در تلاش برای ساخت این مراکز داده هستند نگران هستند، به همین دلیل است که این توییت‌های غیرقابل کنترل از افرادی مانند ترامپ یا دیوید ساکس وجود دارد. تنها زمان نشان خواهد داد که این مقاومت [جماعتی] تا چه حد عمیق و طولانی است، اما من فکر می‌کنم آنها نگران هستند. 

همچنین قابل توجه است که مایکروسافت، اوایل امسال، اعلام مشابهی درباره عدم استفاده از NDAها داشت. فکر نمی‌کنم که حذف NDAها به طور خودکار باعث شود افرادی که مخالف این مراکز داده بودند بگویند، “عالی است، بیایید انجامش دهیم. من موافقم.” اما فکر می‌کنم شروع این گفتگو این است که “خوب، ما حتی نمی‌دانیم شما چه کار می‌کنید، چون همه این مسائل را در خفا مذاکره کرده‌اید.” بنابراین به نظر می‌رسد یک قدم اولیه خوب باشد.

شان: مشکل بزرگ‌تر اینجا یک مشکل ارتباطی است، درست است؟ این مشکلی است که فکر می‌کنم در سراسر صنعت فناوری وجود دارد، اما در حال حاضر به‌طور خاصی حاد شده است، زیرا ما در عصر “مستقیم رفتن” و “شما نیازی به صحبت با رسانه‌ها ندارید، رسانه مرده است” زندگی می‌کنیم، و غیره. 

و من نمی‌خواهم به این موضوع بپردازم، چون ما در رسانه‌ها هستیم و [ما] فکر می‌کنیم هنوز مرتبط هستیم. اما ما از طریق بسیاری از جنجال‌ها و واکنش‌های منفی به هوش مصنوعی و مراکز داده دیده‌ایم که صنعت واقعاً کار ضعیفی در توضیح خود انجام می‌دهد، و واضح است که آنها به طور مداوم از این واقعیت ناامیدند که بیشتر مردم نمی‌توانند دنیایی را تصور کنند که در آن این چیزها برای آنها مفید باشد. و این به این دلیل است که، بسیاری از زمان، توانایی [فنی] وجود ندارد، و جزئی از آن به این علت است که آنها فقط به خوبی آن را توضیح نمی‌دهند. 

من هفته گذشته داستانی نوشتم درباره اینکه یک سال از زمانی که ما واقعاً شنیده‌ایم تسلا صدای خود را درباره ساخته‌هایش آنچه را که در ابتدا به “فراوانی پایدار” نامیده بود، می‌زند گذشته است و حالا به “فراوانی شگفت‌انگیز” به عنوان بیانیه مأموریتش تبدیل شده است. این برای من واقعاً عجیب است که ما یک سال از آن پیش رفته‌ایم و این شرکت هنوز یک تعریف خوب از آن ندارد، به ویژه با در نظر گرفتن اینکه آنها این PDF چند صفحه‌ای را حین اعلام این مسئله منتشر کردند، و حتی بزرگ‌ترین طرفداران تسلا نیز ایلان ماسک و تسلا را به خاطر ناواضح بودن آن مورد انتقاد قرار داده بودند. این به مانند غیرمنطقی بود.

آنتونی: یکی از چیزهایی که این موضوع باعث شده است به آن فکر کنم، داستان و این احساس است که برای مدتی واقعاً احساس می‌شد که به زور به ما گوشزد می‌شود — این ایده که “این آینده اجتناب ناپذیر است، این آینده مبتنی بر هوش مصنوعی است، و به آن بپیوندید یا اینکه صرفاً کنار گذاشته می‌شوید.”

واضح است که آن آینده در بسیاری از جنبه‌ها پیش می‌رود، اما در برخی مواقع کلیدی، این موانع وجود داشته‌اند. آنچه که من واقعاً درباره آن دوست داشتم این است که این احساس وجود دارد: “نه، شما واقعاً باید برای آن دلیل بیاورید.” شما نمی‌توانید فقط بگویید، “این آینده است، سکوت کنید.” 

و سپس به طور خاص درباره تسلا و موضوع فراوانی، آنچه که برای من شگفت‌انگیز بود این است که نه چندان که آنها نتوانسته‌اند تعریف خوبی از فراوانی ارائه دهند، بلکه اینکه این وعده‌ای بود که آنها در ابتدا به آن متعهد شده بودند. فکر می‌کنم [این] به چقدر رابطه ما با تسلا، و به ویژه افرادی که در آن سرمایه‌گذاری کرده‌اند و یا برای ایلان اهمیت می‌دهند، عجیب شده است. این درباره این نیست که آیا این شرکت تعداد زیادی خودرو خواهد فروخت یا نه؟ این درباره این است که یک چشم‌انداز برای بازسازی جامعه وجود دارد. یا حداقل، این چیزی است که به آنها فروخته می‌شود.