راما آفللو می‌گوید، او ورود مراکز داده مداری را پیش‌بینی کرده بود.
این مهندس کنیا-آمریکایی پیش از این در کسب‌وکار محاسبات ابری گوگل کار کرده بود و پس از یک دوره کوتاه در شبکه ارتباطی استارلینک اسپیس ایکس در سال 2024، تصمیم به تأسیس شرکتی جدید با نام ساتلایت گرفت. تجربیات او او را متقاعد کرد که پتانسیل ناپیشرفت‌کرده‌ای برای کامپیوترها در فضا وجود دارد.
او به تک‌کرانچ می‌گوید: “زمانی که در اسپیس ایکس بودم، سعی کردم این ایده را به‌صورت داخلی مطرح کنم. آنها گفتند نه. زمانی که در گوگل بودم، سعی کردم این ایده را به‌صورت داخلی مطرح کنم. آنها گفتند نه.”
بنابراین او اسپیس ایکس را ترک کرد و ساتلایت را تأسیس کرد، شرکتی جدید با دفتر مرکزی در سانیل‌ویل، کالیفرنیا، و نایروبی، با هدف ساخت نرم‌افزاری برای ماهواره‌ها که امیدوار است به بسیاری از آنها اجازه دهد تا کارهای بزرگ محاسباتی را در فضا به اشتراک بگذارند. این شرکت 8 میلیون دلار در دور سرمایه‌گذاری اولیه جذب کرده است.
زمان‌بندی برای او خوب به نظر می‌رسد. از آن زمان، اسپیس ایکس تمام‌قد به سمت مراکز داده مداری رفته است و نرم‌افزار ساتلایت قرار است روز پنجشنبه بر روی راکت اسپیس ایکس به همراه اولین نمونه اولیه پروژه سون‌کَچر برای مرکز داده در فضای گوگل پرتاب شود.
بر خلاف اسپیس ایکس، گوگل یا استارتاپ‌هایی مانند استارکلود و کابوی اسپیس کمپانی، ساتلایت قصد ندارد سفینه فضایی خود را بسازد. تیم آفللو در حال ساخت نرم‌افزاری برای اجرای مدل‌های هوش مصنوعی بر روی ماهواره‌ها است و رویکرد خود را به VMWare و Snowflake شباهت می‌دهد – شرکت‌هایی که به کاربران اجازه می‌دهند نرم‌افزارهای پیچیده را بدون نگرانی از زیرساخت‌های موجود اجرا کنند.
او می‌گوید: “افرادی مانند اسپیس ایکس که در حال ساخت مراکز داده مداری هستند – اگر آنها آیفون باشند، ما اندروید را به‌عنوان یک اکوسیستم باز و یکپارچه خواهیم ساخت.” به عبارت دیگر، ساتلایت می‌خواهد نرم‌افزاری ارائه دهد که بر روی ماهواره‌های بسیاری از شرکت‌ها کار کند.
ساتلایت قبلاً نرم‌افزار خود را در دو مأموریت نمایشی پرواز داده است. تمرکز اولیه بر روی پیدا کردن کارایی‌های عملیاتی برای سفینه‌های فضایی است، که معمولاً به کنترل‌کننده‌های پرواز بر روی زمین وابسته هستند تا هر مشکلی که پیش می‌آید را حل کنند. ارسال داده‌ها به زمین، که به عنوان «دان‌لینک» شناخته می‌شود، هزینه‌بر و معمولاً کند است، بنابراین استفاده از هوش مصنوعی برای تصمیم‌گیری در سفینه فضایی می‌تواند به معنای صرفه‌جویی واقعی باشد، چه در حل ناهنجاری‌ها و چه با پردازش اطلاعات حسگرها بر روی سفینه فضایی به جای زمین.
اوایل امسال، ساتلایت مدل هوش مصنوعی جِما گوگل دیپ‌مایند را بر روی سفینه‌ای که توسط مومنتوس اداره می‌شود، به کار گرفت. این مدل اندازه یک انتقال مربوط به خطاهای نرم‌افزاری درون‌سفینه را بیش از 60 درصد کاهش داد، نوعی کارایی که آفللو می‌گوید می‌تواند هر ساله صدها هزار دلار صرفه‌جویی کند.
پرواز این هفته به ساتلایت این امکان را می‌دهد که نرم‌افزار خود را در یک سفینه‌ای که توسط استارتاپ هندی TakeMe2Space ساخته شده است، به کار گیرد. این مأموریت شامل سه مشتری است: ناسا که به شرکت پرداخت می‌کند تا پروتکل‌های محاسبات ابری در فضا را آزمایش کند؛ Stellerian، یک استارتاپ متمرکز بر نظارت فضا (ردیابی اشیاء در مدار) که می‌خواهد بارهای پردازش تصویر را آزمایش کند؛ و خود TakeMe2Space، تا نشان دهد که ماهواره می‌تواند نرم‌افزار شرکت‌های دیگر را میزبانی کند.
در حال حاضر، تعداد کمی از GPUهای قدرتمند در مدار هستند. در حال حاضر، احتمال بهترین شانس‌ها در نوع بارهای کاری‌ایست که ساتلایت در حال کار بر روی آنها است. اما پروژه بعدی شرکت این است که نشان دهد می‌تواند یک سیستم محاسبات مشترک – یک ابر – بسازد که شامل دو ماهواره مختلف است، که انتظار می‌رود سال آینده آن را امتحان کند. اگر موفق شود، به شرکت این امکان را می‌دهد که یک ابر محاسبات واقعی در مدار به عنوان تأمین‌کننده شخص ثالث برای سازندگان سفینه‌های فضایی بسازد.
او می‌گوید: “راه تفکر در این مورد این است که ما ماهواره شما را به یک سرویس مدیریت‌شده که درآمدزا باشد، تبدیل می‌کنیم.”
دور سرمایه‌گذاری اولیه ساتلایت به رهبری Non Sibi Ventures مستقر در هیوستون انجام شد، جایی که شریک آن، برنارد هریس، که به عنوان فضانورد ناسا به مدت بیش از 20 سال خدمت کرده است، به قوام این باور در یک کسب‌وکار مبتنی بر فضا کمک کرد.
یکی از دلایل سرمایه‌گذاری این شرکت این بود که ساتلایت به چشم‌انداز پرشتاب مراکز داده فضایی وابسته نیست، که با اقتصادهای نامشخص و گلوگاه پرتاب مواجه است. شریک Non Sibi، کنت لوکاس به تک‌کرانچ گفت: “ما برای موفقیت فوق‌العاده راما به مراکز داده در فضا نیازی نداریم، درست است؟ فقط می‌تواند به تعداد ماهواره‌ها وابسته باشد که به فضا پرتاب می‌شوند.”
امید آفللو این است که تا پایان دهه، بر روی 20 درصد ماهواره‌ها فعال باشد، زمانی که انتظار دارد تقریباً تمامی سازندگان سفینه‌های فضایی شروع به نصب GPUها و پردازنده‌های پیشرفته مشابه در ماهواره‌های خود کنند.
او می‌گوید: “اگر شما یک ماهواره پرتاب می‌کنید بدون اینکه یک GPU بر روی آن نصب کنید، حداقل، به خودتان آسیب می‌زنید، درست است؟”
ساتلایت یکی از ده‌ها استارتاپ دیگر است که توسط تک‌کرانچ بررسی شده و در دیسراپت به عنوان بخشی از مسابقه بزرگ میدان نبرد ما که از 13 تا 15 اکتبر در مرکز شهر سان‌فرانسیسکو برگزار می‌شود، شرکت خواهد کرد. در اینجا بیشتر بیاموزید.
