مدیرعامل آمازون وب سرویسز، مت گارمن، گفت که این شرکت از توافق‌های عدم افشا (NDA) در تعاملات خود با نهادهای دولتی برای جلب تأییدیه جهت ساخت مراکز داده جدید استفاده نمی‌کند.
اظهارات گارمن تنها یک جمله در یک پست وبلاگ طولانی‌تر است که او سعی کرده تا بر مظنونیت گسترده نسبت به مراکز داده غلبه کند و نشان دهد که این مراکز در واقع برای جوامع مفید هستند.
NDAها بخشی اساسی از انتقادات گسترده به مراکز داده هستند. به عنوان مثال، فعال محیط زیست ارین براکویچ به تازگی گفت که شکایت شماره یک او در مورد مراکز داده عدم شفافیت است، که این پروژه‌ها یک الگوی مشترک را دنبال می‌کنند: “پروژه‌هایی که پس از دریافت مجوز اعلام می‌شوند، توسعه‌دهندگانی که به تماس‌ها پاسخ نمی‌دهند، مقامات محلی که قبل از اینکه همسایه‌هایشان بدانند که یک پروژه در حال بررسی است، NDA امضا می‌کنند.”
در نتیجه این انتقادات، نیویورک یک تعلیق یک ساله برای مجوزهای مراکز داده بزرگ اعلام کرد و به گفته گارمن، بیش از 100 تعلیق مرکز داده در حال حاضر در سراسر ایالات متحده در دست بررسی است.
گارمن ادعا کرد: “اگر این اقدامات اجرا شوند، ایالات متحده ممکن است بلیط شکست خود را در این مسابقه بنویسد و عواقب آن نسل‌ها طول خواهد کشید.” او ادامه داد: “به عنوان یک کشور، نمی‌توانیم خود را در چنین وضعیتی بیابیم.”
گارمن همچنین تلاش کرد تا بر چهار افسانه بزرگ در مورد مراکز داده که به گفته او شامل می‌شود: اینکه آنها آب بسیار زیادی مصرف می‌کنند، اینکه هزینه‌های برق را افزایش می‌دهند، اینکه مقدار زیادی آلودگی منتشر می‌کنند و اینکه هیچ فایده‌ای برای جوامع خود ندارند، خدشه وارد کند.
با اشاره به یک گزارش آمازون درباره مصرف آب خود، گارمن گفت “مصرف آب مستقیم مراکز داده” تنها 0.5% از کل مصرف آب صنعتی در ایالات متحده را تشکیل می‌دهد که “به مراتب کمتر از زمین‌های گلف، کشت بادام و بسیاری از صنایع دیگر است.”
Nvidia به تازگی گفت که “تقریباً تمام مصرف آب” در داخل یک مرکز داده را حذف می‌کند، اما این ادعاها – مانند ادعاهای آمازون – به نظر می‌رسد که از مصرف آب گسترده‌تر مرتبط با تولید برق و تولید تراشه غفلت می‌کنند. دانشمندان همچنین گفته‌اند که آنها نیاز به مطالعه مستقل مصرف آب و انرژی مراکز داده دارند، زیرا هیچ الزامی از سوی دولت فدرال یا ایالتی برای نحوه گزارش‌گیری این داده‌ها توسط شرکت‌های فناوری وجود ندارد.
در مورد نرخ‌های برق، گارمن گفت که آنها تنها در برخی ایالت‌ها با تعداد زیاد مراکز داده افزایش یافته‌اند، در حالی که در ایالت‌های دیگر کاهش یافته یا حداقل رشد آهسته‌تری داشته‌اند. و او استدلال کرد: “در مواردی که نرخ‌های انرژی در حال افزایش است، عمدتاً به این دلیل است که شبکه قدیمی است و قبل از رسیدن تقاضا در آن سرمایه‌گذاری و گسترش نشده است.”
از طرف دیگر، یک نهاد نظارتی مستقل به تازگی گفت که مراکز داده عامل اصلی افزایش 76 درصدی سالانه قیمت‌ها در بزرگ‌ترین شبکه برق آمریکا هستند.
در مورد آلودگی – مسئله‌ای که NAACP در حال حاضر به دلیل آن از ایلان ماسک و SpaceX/xAI شکایت می‌کند – گارمن complained کرد که منتقدان بر روی حداکثر مقدار آلودگی مجاز تحت مجوزهای مراکز داده تمرکز می‌کنند. به عنوان مثال، یک مرکز داده برنامه‌ریزی شده آمازون در تگزاس مجاز است تا سالانه 33 میلیون تن دی‌اکسید کربن منتشر کند، که بیشتر از هر نیروگاه دیگر در ایالات متحده است.
گارمن گفت: “حقیقت این است که ژنراتورهای مراکز داده تقریباً هرگز کار نمی‌کنند. آنها 99.9 درصد از زمان بیکار هستند (آنها به طور تقریبی 10 ساعت در سال کار می‌کنند، عمدتاً برای تست‌های نگهداری مورد نیاز).”
در مورد مزایای اجتماعی، اینجا جایی است که گارمن نوشت: “ما دیگر از توافق‌های عدم افشا با نهادهای دولتی که با پروژه‌های ما کار می‌کنند، استفاده نمی‌کنیم.” علاوه بر این، او گفت: “در سه سال گذشته، آمازون بیش از 1 میلیارد دلار به جوامعی در ایالات متحده که حضوری معنی‌دار از مراکز داده داریم، اهدا کرده است.”
آیا این برای کاهش مظنونیت جامعه کافی خواهد بود؟ شاید نه – مدیرعامل Anthropic، داریو آمودئی اخیراً ادعا کرد که واکنش منفی به هوش مصنوعی “اساساً یک بحران اعتماد است،” جایی که مردم فرض می‌کنند دولت‌ها و شرکت‌های فناوری همیشه “چاره‌ای جدید برای ضرر زدن به آنها می‌سازند.” به طور مشابه، نویسنده یاسمین سان اشاره کرد که وقتی مخالفان مراکز داده با استدلال‌های شرکت‌های فناوری مواجه می‌شوند، پاسخ آنها معمولاً این است: “من به آنها اعتماد ندارم.”
