بنیانگذار و مدیرعامل فلوک، گرت لانگلی، بر این باور نیست که خطرات معرفی فناوری نظارت بهصورت گسترده بیشتر از پاداشهای آن باشد.
او گفت: “اگر میخواهیم در جامعهای زندگی کنیم که اگر جرمی مرتکب شوید، احتمال بیشتری برای مسئولیتپذیری دارید، نباید پیشرفت را متوقف کنیم.” این سخنان را لانگلی در خلال یک پنل در TechCrunch Disrupt 2026 در سانفرانسیسکو در روز چهارشنبه بیان کرد.
در طول مصاحبه، بنیانگذار جنجالی سازنده دوربینهای خواننده پلاک و سایر دستگاههای ضبط، به سؤالات دشوار درباره انتقاداتی که فلوک با آن مواجه است—که منجر به لغو قراردادها و حتی کاهش نیروی انسانی شده—پاسخ داد. بهجای اینکه راهحلهای ملموسی برای نگرانیهای مردم ارائه دهد، لانگلی تمایل داشت به سؤالات با حکایاتی از گفتگوهایش با روسای پلیس و رهبران شهری در سراسر ایالات متحده پاسخ دهد و از موارد متعدد جرایمی که فلوک حل کرده است صحبت کند.
با این کار، لانگلی فلوک را بهعنوان یک پیشرفت در فناوری که تا حدی اجتنابناپذیر است، معرفی کرد. او بر این نکته تأکید کرد که اگر مردم میخواهند در جامعهای بهتر زندگی کنند—بهعبارتی، اجتماعی با جرایم کمتر—باید حریم خصوصی خود را در ازای آن فدای کنند.
استدلال مشابهی درباره تعادلها و پاداشها میتواند برای هوش مصنوعی مطرح شود، که به عموم بهعنوان ابزاری که زندگی ما را بهطور چشمگیری بهبود میبخشد و کارهای خستهکننده را خودکار میکند، تبلیغ میشود. در طرف مقابل، هزینه به اشتراک گذاشتن همه چیز درباره خودمان با سازندگان خود هوش مصنوعی وجود دارد—و احتمال نابودی بشریت، بسته به برخی نظرات.
تعجبآور نیست که واکنشهای منفی به هوش مصنوعی با فلوک ربط دارد. مانند هوش مصنوعی، فلوک فناوریای است که برخی احساس میکنند بدون رضایت آنان به عموم تحمیل شده است.
برای لانگلی، این فقط ماهیت پیشرفت است، او توضیح داد.
او گفت: “فناوری در هسته خود، در تعریفش، فقط یعنی بهتر انجام دادن کارها. این به معنی انجام کارها بهصورت کامل نیست.” او افزود: “ماشینهای بدون راننده، من فکر میکنم که تشبیه مناسبی است. ماشینهای بدون راننده، من فکر میکنم، بهطور قطع ایمنتر از رانندگان انسانی هستند. و هنگامی که یک تصادف رخ میدهد، من فکر نمیکنم پاسخ این باشد که ماشینهای بدون راننده را خاموش کنیم. پاسخ این است که بگوییم، ‘هی، بیایید درباره نحوه جلوگیری از تصادفات بیشتر در آینده صحبت کنیم’ گی.”
اما سازندگان ماشینهای بدون راننده به تصادفات بیتوجهی نمیکنند؛ این شرکتها ناوگان خود را متوقف کرده و اصلاحاتی اعمال میکنند. از سوی دیگر، به نظر میرسد فلوک بهعنوان یک شرکت درک کند که چه زمانی باید مداخله کند. از پاسخهای لانگلی مشخص است که اخلاقیات درباره نحوه استفاده از فلوک تصمیمی است که او علاقه دارد آن را به دیگران واگذار کند.
او اشاره کرد: “ما نمیخواهیم به رهبران شهری بگوییم که چگونه کارشان را انجام دهند. ما توصیههایی ارائه خواهیم داد، پیشفرضهایی تعیین خواهیم کرد، اما تعداد ویژگیها، عملکردها و سیاستهای اجباری را به حداقل خواهیم رساند.”
مدیرعامل: ‘فلوک بهدور از کمال است’
در بین بسیاری از پاسخهایی که لانگلی به منتقدانش در طول مصاحبه ارائه داد، ایدهای مطرح شد که اطلاعات نادرست درباره فلوک منجر به لغو قراردادهای برخی از مشتریان آن شده است. بهعنوان مثال، او به زمانی اشاره کرد که یک مشتری قرارداد خود را بهدلیل این که معتقد بود دستگاهها قابلیت شناسایی چهره دارند، لغو کرد. در حالی که دوربینهای فلوک قابلیت شناسایی چهره ندارند، اما آنها قادر به شناسایی و ردیابی افراد هستند.
لانگلی همچنین زمان زیادی را به نقد کسانی اختصاص داد که فکر میکنند فناوری او، یا هر فناوری دیگری، باید کامل باشد و این جمله را به یک رهبر جامعه نامشخص نسبت داد.
او گفت: “او توصیف میکرد که ما بهعنوان یک جامعه، خیلی اوقات فناوری را نه بر اساس مقایسه آن با گذشته، بلکه بر اساس مقایسهاش با کمال قضاوت میکنیم. و فلوک بهدور از کمال است؛ من بهدور از کمال هستم — من اشتباهات زیادی انجام دادهام.”
یکی دیگر از زمینههای مخالفت در موقعیتسازی فلوک بهعنوان نوعی پلیس مؤثرتر، و یکی که به ادارات پلیس اجازه میدهد با نیروی کمتر کارهای بیشتری انجام دهند، بود.
او گفت: “اگر به روند پلیس در دهه گذشته نگاه کنید، اما بهویژه پس از COVID، استخدام در قوه قضاییه بهسرعت در حال کاهش است. من به جایی مانند سانفرانسیسکو فکر میکنم و صدها موقعیت شغلی خالی وجود دارد. احتمالاً این موقعیتها هرگز پر نخواهند شد.” او فلوک را بهعنوان فناورانی که این شکافها را پر میکند، معرفی کرد.
اما وقتی در مورد سوءاستفاده و نفوذپذیری فناوری نظارتی شرکتش پرسیده شد، لانگلی پاسخهای معناداری نداشت.
او گفت: “من فکر میکنم اگر ایده این باشد که سوءاستفاده را کاهش دهیم، یک راهی برای انجام این کار وجود دارد که نه سیستم قانونی را مختل کند و نه کارایی و جریان یک اداره پلیس را.” این ایدهها را توضیح نداد.
برای لانگلی، به نظر میرسد این موضوعات از اهمیت ثانوی برخوردارند، زیرا اعتقاد او به فلوک بهعنوان یک نفع عمومی بسیار قوی است.
او گفت: “من فکر میکنم یکی از پیامدهای ناگوار ساختن یک شرکت تأثیرگذار این است که این قیمتی است که باید پرداخت کنید، و من فکر میکنم ارزشش را دارد زیرا میلیونها و میلیونها نفر امروز زندگی بهتری دارند بهخاطر فلوک.” او افزود: “و به وضوح ما سهم بسیار بزرگی از اشتباهات را داشتهایم، و بعضی افراد با آنچه ما انجام میدهیم مخالف هستند، اما ارزشش را دارد زیرا یک روز آنها ممکن است قربانی شوند.”
