“آیا عجیب نیست که من برنامه تلویزیونی درباره نوعی کلاهبرداری تجاری ساختهام و شما به خاطر یک کلاهبرداری تجاری به دردسر افتادید؟” کمدین و فیلمساز ناتان فیلدر به آرامی از الیزابت هولمز میپرسد.
یک ماه قبل از اینکه مدیرعامل بدنام ترانوس تسلیم شود تا حکم یازده سال حبس به جرم تقلب خود را در سال 2023 بگذراند، هولمز و همسرش با A24 تماس گرفتند تا به عنوان یک اقدام آخر برای تبرئه او در انظار عمومی، پیشنهاد دهند که گروه فیلمسازی برای ثبت آخرین روزهای آزادیاش بیایند. به همراه کارگردان لنس اوپنهایم، فیلدر — یک خالق کمدی نامناسب که کارهایش اغلب مرز بین واقعیت و تخیل را برقرار میکند — پروژه غیرممکن به چالش کشیدن اینکه واقعاً الیزابت هولمز چه کسی است را پذیرفت.
“هرگز واقعاً این ارتباط را برقرار نکرده بودم،” هولمز میگوید. “فکر میکنم وضعیت بسیار متفاوتی است.”
هیچ کس بهتر از فیلدر آماده نیست تا به عمق روان هولمز بپردازد. برنامه مستند-واقعی شوخیآمیز او “ناتان برای شما” او را به ستارهای شیفته تبدیل کرد زیرا او نقش نسخهای اغراقآمیز و بیاحساس از خود را بر عهده میگیرد که تلاش میکند به کسبوکارهای کوچک آسیبدیده کمک کند. در یکی از قسمتهای اولیهای که ویروسی شد، فیلدر یک کافیشاپ را متقاعد میکند که نامش را به “دوم استارباکس” تغییر دهد به عنوان یک ترفند بازاریابی، اما برای منطبق شدن با خط ضعیف قوانین پارودى، از یک وکیل مشاوره میگیرد.
“اگر فقط میگفتی که ترانوس یک شوخی کمدی بود، شاید میتوانستی بدون مشکلی از آن خارج شوی،” فیلدر به هولمز میگوید.
“این واقعی بود.”
“من فقط یک شوخی کوچک میکردم. شاید در طعم بد بود.”
ما قبلاً میدانیم که الیزابت هولمز بیگناه نیست. اما آنچه هنوز نمیتوانیم تشخیص دهیم این است که آیا واقعاً و حقیقتاً او به آنچه میگوید که هیچ کار اشتباهی نکرده، ایمان دارد یا خیر. حتی زمانی که در محاکمه نشسته بود — در حال شنیدن شهادتهایی از سرمایهگذارانی که صدها میلیون دلار از دست داده بودند، کارمندان افشاگر که وقتی نسبت به عدم کارکرد دستگاههای آزمایش خون ترانوس هشدار دادند، ساکت شدند، و بیمارانی که بر اساس نتایج نادرست آزمایش خون عمل کردند — هولمز هرگز تردید نکرد.
در مجموعه کمدی متا-متنی فیلدر، حتی طرفداران پرشور او نیز نمیتوانند بفهمند که او چه زمانی در حال بازیگری است، چه زمانی خود را نشان میدهد، و اینکه آیا خود فیلدر میداند که چگونه باید آن خط را ترسیم کند یا خیر.
به این ترتیب، فیلدر دقیقاً مانند هولمز است: پس از بیش از یک دهه در انظار عمومی، بینندهها همچنان نسبت به هر یک از شخصیتهای مبهم آنها جذب شدهاند.
“دنیا واقعیتی درباره من باور دارد که درست نیست،” او به فیلدر میگوید. “میدانم که هیچ جرمی مرتکب نشدهام.”
[بقیه این بررسی شامل اسپویلرهاست.]
زودتر از شروع فیلمبرداری، نیویورک تایمز تازه یک پروفایل از هولمز منتشر کرده است، که در آن زمان انتقادهای زیادی را برای اجازه دادن به هولمز در ارائه خود به عنوان یک مادر بیگناه که از تماشای بزرگ شدن فرزندانش محروم شده، دریافت کرده است.
با این حال، هولمز و همسرش، وارث هتل بیلی اوونز، از این مقاله بسیار عصبانی بودند.
در یک نقطه از مصاحبه، هولمز به خبرنگار تایمز میگوید که از تصویرگری بازیگر آماندا سیفرید از او در مینیسریال هولو «درام افتادگان» ناراحت نشده، زیرا “آنها من را بازی نمیکنند. آنها شخصیتی را که من خلق کردهام بازی میکنند.”
او و همسرش تأکید دارند که این نقل قول از متن خارج شده است. آنها ادعا میکنند که شواهدی دارند که هولمز واقعاً گفته است، “آنها شخصیتی را بازی میکنند که آنها خلق کردهاند،” و این او را از هر گونه دلالت به اعتراف به ساخت یک شخصیت غیرواقعی به عنوان مدیرعامل ترانوس آزاد میکند.
فیلدر چندین بار از اوونز میخواهد که این شواهد را به اشتراک بگذارد تا بتواند ثابت کند که هولمز اشتباه نقل قول شده است. او هرگز این کار را نمیکند.

زمانی که هولمز به زندان میرود، فیلدر در تلاش است تا چیزی از یک ماه فیلمی که تهیه کرده، به دست آورد. او همکار مناسبی را برای کمک به تجزیه و تحلیل رفتار گیجکننده او فرا میخواند: همان بازیگری که در «درام افتادگان» نقش او را بازی میکند.
فیلدر یک کلیپ خشن از زمان خود با هولمز را برای سیفرید پخش میکند، زمانی که تلاش میکند «درام افتادگان» را با موضوع سریال خود تماشا کند. وقتی به صحنهای تنشزا که شامل دوستپسر دستکاریکننده سابق هولمز و شریک سابق او در جرم سانی بالدوانی میرسند — که او نیز اکنون در زندان است — هولمز دیگر نمیتواند این نسخه خیالی از خود را تماشا کند. او روی میگرداند و گریه میکند.
به عبارت دیگر، سیفرید در حال تماشای واکنش هولمز به تصویرگری سیفرید از هولمز است، که احتمالاً او نیز خود شخصیتی را بازی میکرد. اما سیفرید تنها کسی نیست که یک تقریب خام از الیزابت واقعی را ایجاد میکند. اوونز یک آواتار هوش مصنوعی واقعنما از همسرش ساخته است که درون یک صفحه نمایش عمودی بزرگ محبوس است و او آن را به میز شام میآورد تا با او و فرزندانش نشسته و انگار که واقعاً آنجا حضور دارد.
بقیه فیلم به صورت یک خوشه از شخصیتهای متضاد است. هرچند این یک مستند غیرداستانی است، اما واضح است که هر کس درگیر، تا حدی نیز برای دوربینها اجرا میکند. چگونه نمیتواند؟ عزم سیفرید برای درک داستان هولمز خالص به نظر میرسد، اما بر کسی پوشیده نیست که او تازه یک نقش اصلی در یکی از مورد بحثترین فیلمهای سال به دست آورده است.
در همین حال، اوونز به گونهای بسیار غیرقابل تصور رفتار میکند که حتی ممکن است عمداً نقش شرور را برای جلب همدردی برای همسر منفور خود ایفا کند.
اوونز میداند که فیلدر و اوپنهایم به بیگناهی هولمز قانع نیستند. این مستند هیچ کس را متقاعد نخواهد کرد که همسرش به اشتباه در بازداشت فدرال است. اما اوونز خود را به گونهای بسیار غیرقابل تحمل نشان میدهد که برخی بینندگان ممکن است بعد از تماشای فیلم احساس بدی برای هولمز داشته باشند و او را به عنوان یک قربانی ببینند و بگذارند او به شخصیت دیگری که در حین محاکمه به خود گرفته، پایبند بماند: یک زن بیخطر و مطیع که توسط شریک سابقش مورد سوءاستفاده قرار گرفته و بهناخواسته مجموعهای از دروغهای روزافزون و زیانآور را بیان کرده است.
وقتی هولمز به زندان میرود، فیلدر اجازه ندارد هنگام ملاقات با او دستگاههای ضبط را بیاورد، بنابراین او تلاش میکند تا گفتگوهایشان را از حافظه بنویسد و برای بازسازی دقیق جزئیات گفتگویی که هر کلمه آن معنای زیادی دارد، تلاش میکند. با سیفرید که نقش خود را از «درام افتادگان» دوباره ایفا میکند، ما میبینیم که آنها تمرین میکنند و متن را میخوانند و در حین تلاش فیلدر برای به یاد آوردن عبارات دقیق و نحوه بیان هولمز زبان را ویرایش میکنند.
در نقش هولمز، سیفرید میگوید، “مردم فکر میکنند که برنامه آماندا یک مستند است. من به دلیل فیلمبرداری او [در زندان] بدتر رفتار میشوم.”
زمانی که او جملات را میخواند، سیفرید از شخصیت خارج میشود.
“من این کار را نکردم،” بازیگر میگوید. “او این کار را با خودش کرد.”
