صنعت راه‌آهن یکی از اولین صنایعی بود که با استفاده از تکنولوژی نحوه کار دنیا را مختل کرد، اما اخیراً نوآوری در حمل و نقل باری به بیشتر از بلندتر شدن قطارها منجر نشده است.
این موضوع باعث شده است که بسیاری از راه‌آهن‌ها به مسیرهای کوتاه‌تر پشت کنند و قسمتی از بازار ۱ تریلیون دلاری حمل و نقل سطحی را به شرکت‌های حمل و نقل جاده‌ای واگذار کنند. اما با افزایش شدید قیمت‌های دیزل، برخی از همین شرکت‌های حمل و نقل در حال ورشکستگی هستند و خلایی در بازار به وجود می‌آورند. به تازگی، حداقل ۱۶ شرکت حمل و نقل در عرض چند هفته ورشکسته شده‌اند.
پارالل سیستمز ممکن است راهی برای حفظ حمل و نقل بار پیدا کند در حالی که به راه‌آهن‌ها اجازه می‌دهد سهم بازار خود را دوباره به دست آورند. این استارتاپ یک وسیله نقلیه ریلی توسعه داده است که می‌تواند بیش از چند تن بار را تا ۵۰۰ مایل بدون نیاز به اپراتور جابجا کند. اگر این شرکت بتواند تولید وسیله‌های پانتر خود را مقیاس‌گذاری کند، به نظر می‌رسد که می‌تواند دوباره راه‌آهن‌ها را در حمل و نقل‌های کوتاه سودآور کند.
“کمتر از ۵۰۰ مایل برای راه‌آهن‌ها رقابتی دشوار است” مَت سُول، یکی از بنیانگذاران و مدیرعامل پارالل سیستمز، به TechCrunch گفت. “تکنولوژی ما به آنها این امکان را می‌دهد که بارهایی که به حمل و نقل نیاز دارند را جابجا کنند و این برای منفعت عمومی است.”
زیرا که این وسیله نقلیه بر روی ریل‌ها حرکت می‌کند، به ترافیک جاده‌ای اضافه نکرده و از آنجا که باتری‌دار است، آلودگی تولید نمی‌کند. برای مقیاس‌گذاری تولید وسیله خودران نسل سوم و شتاب بخشیدن به راه‌اندازی تجاری، پارالل سیستمز ۱۰۰ میلیون دلار سرمایه‌گذاری سری C جذب کرده است که توسط AVP رهبری می‌شود و شرکت‌های هیل‌اسپایر، آجیلیتی گلوبال، کُبالَت کپیتال، آنتوس کپیتال، کنگرونت ونچرز، ریوت کپیتال و Collaborative Fund نیز در آن مشارکت دارند.
سُول و هم‌بنیانگذارانش پارالل سیستمز را در سال ۲۰۲۰ پس از چندین سال کار در شرکت اسپیس ایکس تأسیس کردند، جایی که آنها سیستم‌های آونیک سیستم موشک را طراحی کردند.
وسیله‌های پارالل می‌توانند به صورت مستقل یا در گروه‌های کوتاه‌تر از قطارهای معمولی حرکت کنند. این رویکرد مخالف استراتژی غالبی است که توسط راه‌آهن‌ها استفاده می‌شود و به عنوان حمل و نقل دقیق شناخته می‌شود: با بلوغ صنعت راه‌آهن، فشار سرمایه‌گذاران شرکت‌ها را وادار کرده است تا قطارهای بلندتر بسازند و آنها را در زمان‌های ثابت هدایت کنند، که به پخش برخی هزینه‌ها مانند هزینه کارگری بر روی بارهای بیشتر کمک می‌کند.
از آنجا که راه‌آهن‌ها از مسیرهای کوچکتر کنار کشیده‌اند، شرکت‌های حمل و نقل جاده‌ای وارد عمل شده‌اند. امروزه، حدود ۶۰% از سفرهای باری در ایالات متحده کمتر از ۵۰۰ مایل است و شرکت‌های حمل و نقل عمده آنها را اداره می‌کنند.
اما بیشتر کامیون‌ها در جاده به معنای ترافیک بیشتر است و این مسئله به خصوص در بنادر مشهود است. “اگر هرگز به بندر ساوانا بروید، خطوط کامیون‌هایی را که به داخل و خارج از بندر می‌آیند، می‌بینید – این دیوانگی است” سُول گفت.
برخلاف واگن‌های قطار سنتی، وسیله‌های پارالل هیچ نوع کلاچ یا پیوستگی ندارند و در عوض گروه‌های بدون اتصال ایجاد می‌کنند که در ریل‌ها حرکت می‌کنند. طراحی بدون کلاچ به این معناست که، هنگامی که یک گروه به انبار راه‌آهن می‌رسد، وسیله‌ها می‌توانند بدون نیاز به دخالت انسانی جدا شوند. و پس از اینکه پانتر اجازه فعالیت در یک بخش از ریل را دریافت کرد، سنسورها به منظور اطمینان از پاک بودن مسیر جلو، ریل‌ها را نظارت می‌کنند.
شرکت‌های حمل و نقل جاده‌ای به وسیله‌های پارالل علاقه‌مند شده‌اند، با وجود اینکه این استارتاپ بخشی از تجارتی را که در حال حاضر دارند، ادعا می‌کند. شرکت‌های باربری که بارها را در فاصله‌های کوتاه جابجا می‌کنند، بابت هر بار تحویلی که دارند پول کسب می‌کنند، اما نمی‌توانند هزینه بیشتری دریافت کنند زمانی که کامیون در ترافیک می‌ماند، حتی در بندری که چنین ترافیکی معمول است. با نزدیک کردن بار به درب مشتری، پارالل به شرکت‌های حمل و نقل اجازه می‌دهد تا در روز بارهای بیشتری تحویل دهند. “آنها می‌خواهند مطمئن باشند، آنها می‌خواهند حرکت کنند” سُول گفت.
پارالل ۱۸ ماه پیش از اداره راه‌آهن فدرال مجوزی برای فعالیت در نزدیکی بندر ساوانا در جورجیا دریافت کرده است، جایی که در ۱۶۰ مایل ریل به منظور اثبات ایمنی سیستم خود فعالیت می‌کند.
“ما در حال تأیید همه کنترل‌های ایمنی و رویه‌های عملیاتی هستیم که بهترین ارزیابی‌ها را در یک محیط واقعی دارند و به زودی به بار تجاری اول خود خواهیم رسید” سُول گفت.
