رئیسجمهور دونالد ترامپ این هفته بزرگترین نامهای هوش مصنوعی را به میزبانی خود دعوت کرد — به جز این که بتواند اعلام کند که دولت ایالات متحده دیگر آن را هوش مصنوعی نمینامد. حالا این هوش فوقالعاده است.
در جدیدترین قسمت از پادکست Equity TechCrunch، کیرستن کروسک، شون اوکین و من به انگیزه پشت این جلسه و تأثیر آن بر صنعت هوش مصنوعی پرداختیم. ما همه به شدت مشکوک بودیم که «تعهد مشترک در زمینه مسئولیتهای پیشرفته» که مدیران امضا کردند، به نتیجه برسد، به ویژه اینکه — همانطور که شون اشاره کرد — این «عمیقاً غیرالزامآور» است، حداقل از دیدگاه قانونی. (در عوض، ترامپ گفت که آن را «از نظر اخلاقی الزامی» میداند.)
کیرستن از اهمیت واقعی این جلسه به عنوان «تلاشی برای بازتعریف هوش مصنوعی» یاد کرد. (تلاشی که این آخر هفته با اعلام ترامپ درباره یک نیروی هوش فوقالعاده جدید ادامه یافت.) برای او، پیام بزرگ این بود، «هوش مصنوعی ما را خواهد کشت، این ترسناک است، مشاغل را خواهد گرفت — اما هوش فوقالعاده نه.»
ادامه مطلب را بخوانید برای پیشنمایشی از گفتگوی ما، که برای اختصار و وضوح ویرایش شده است.
آنتونی ها: به طور رسمی، به دستور رئیسجمهور ایالات متحده، این دیگر هوش مصنوعی نیست، این هوش فوقالعاده است. ما در مورد این هفته گذشته صحبت میکردیم، زیرا این چیزی است که [ترامپ] به آن اشاره میکرد — او اشاره نمیکند، او گفته این را برای مدتی. اما حالا این به دستور اجرایی تبدیل شده است. اگر شما یک نماینده رسمی ایالات متحده هستید، باید بگویید هوش فوقالعاده، نه هوش مصنوعی.
این همچنین بخشی از این اعلامیه گستردهتر در زمینه ایمنی هوش مصنوعی بود، که به نظر من هم برای این توافقی که اعلام شد و هم اینکه اصلاً چنین چیزی محقق شد، جالب است. به نظر میرسید که بسیار سریع جمع شده است، زیرا فقط دو هفته پیش، یک هفته پیش، رئیسجمهور ترامپ میگفت، «ما به هیچیک از اینها نیازی نداریم، ما باید در هوش مصنوعی پیشرو باشیم، نمیتوانیم آن را به هیچ طریقی محدود کنیم، به هیچ مقرراتی نیاز نداریم، هر کس که میگوید از هوش مصنوعی خطری وجود دارد اساساً یک نفوذی چینی یا دموکرات است.» و با این حال تمامی این CEOهای هوش مصنوعی این هفته به همراه او جمع شدند و این پیمان را امضا کردند.
کیرستن کروسک: قبل از این، باید بگوییم، نه تنها در مورد مقررات مقاومت وجود داشت، و میتوانیم در مورد اینکه آیا این دستور اجرایی حتی چیزی از این قبیل انجام میدهد صحبت کنیم — به نظر من نه، کمی شوخی وجود دارد — بلکه نکته مهم و جالب این است که فقط چند روز پیش، انتروپیک واقعاً در موقعیت بدی بود، اگر بخواهید.
همه چیز زمانی تغییر کرد که [مدیر عامل انتروپیک] داریو آموئدی به یک شام ساعت ۱۰ شب دعوت شد. او این نشستی داشت و چند روز بعد، ما این ناهار را داشتیم، و در این ناهار تقریباً همه قدرتهای تکنولوژیک از هر شرکت تکنولوژیک بزرگ حضور داشتند. بنابراین مارک زاکربرگ آنجا بود، جف بزوس آنجا بود، ایلان ماسک آنجا بود، داریو البته آنجا بود، آنها همه آنجا بودند.
من میخواهم بدانم آیا شما در مورد کنفرانس خبری که بعداً برگزار شد، که در مورد آن خیلی میم وجود دارد، چیزی مشاهده کردید، زیرا رفتار جالب و سرگرمکنندهای بود زمانی که شما چندین مدیر عامل تکنولوژیک را در کنار هم جمع میکنید.
اما سؤالی که برای هر دوی شما دارم این است: این همه چه معنایی دارد؟ و آیا این چیزی به معنای خاصی دارد؟
شون اوکین: چقدر زمان دارید؟ اول از همه، مطمئناً، آنها شام داشتند، ترامپ و داریو. اگر شما مصاحبه مجله تایم که ترامپ به تازگی انجام داده را بخوانید، حدس شما به اندازه حدس من خوب است که او چقدر مطلع بود که آن شام حتی قرار است اتفاق بیفتد، که واقعیت عجیبی است که در آن زندگی میکنیم، اما این همان چیزی است که ما در آن هستیم.
من همچنین یک چیز دیگر را اضافه میکنم که مرا مشکوک میکند — تعجب، تعجب — از اینکه رابطه بین دولت و انتروپیک چقدر ترمیم شده است، این است که به میزان زیادی افرادی وجود دارند که قطعاً در تلاشند تا این دو گروه را به هم نزدیک کنند، وزارت دفاع هنوز به شدت بر این باور است که انتروپیک وحشتناک و بیدار و خطر امنیت ملی است. به نظر میرسد امیل مایکل هر روز درباره انتروپیک در X نظریات منفی میدهد. فکر میکنم هنوز هم فاصلهای وجود دارد با وجود آنکه داریو به این جلسه آمده است.
در مورد توافق و همه اینها، بیایید واقعی باشیم، آنها نام ایالات متحده را اشتباه نوشتند در توافقی که همه آنها امضا کردند. همچنین واقعاً غیرالزامآور است. یعنی کاملاً داوطلبانه است. فکر میکنم جنبه مورد علاقهام در مورد آن این بود که ترامپ از آن به عنوان «از نظر اخلاقی الزامی» توصیف کرد، که فقط یک سطح از انتزاع و اصطلاح است که هرگز قبل از آن نشنیدهام.
آنتونی: از نظر انتروپیک و رابطه آنها با دولت ترامپ، گزارشات زیادی وجود داشته است، به ویژه در آن انفجار بزرگ با وزارت دفاع، که بخشهای مختلف کاخ سفید روابط متفاوتی با انتروپیک داشتهاند. وزیر خزانهداری به نظر میرسد طرفدار بزرگ بوده است، در حالی که وزارت دفاع — قطعاً طرفداران بزرگی نبوده، یا حداقل از برخی شرایطی که انتروپیک تلاش میکرد روی استفاده از تکنولوژی خود بگذارد، ناراضی بودند.
در این حس، احساس میشود که چیز خاصی تغییر نکرده است. افرادی در کاخ سفید وجود دارند که میخواهند از تکنولوژی انتروپیک استفاده کنند، میخواهند آنها در این تصمیمات دخالت داشته باشند، و دیگرانی که واقعاً، واقعاً، واقعاً، واقعاً نمیخواهند.
در مورد توافق، به نظر میرسد که خیلی معنیدار نیست. آنچه معنیدار است، فقط این واقعیت است که آنها احساس کردند که این چیزی است که ارزش انجام دادن دارد. همانطور که از این واقعیت که نام ایالات متحده را اشتباه نوشتند مشخص است، به نظر میرسید که آنها rushed to put all of this together. [اما] این واقعیت که این نوع از حرکت ضروری بود به نظر میرسد مهم باشد، حتی اگر فکر نکنم توافق خود به تغییرات عمدهای منجر شود.
کیرستن: من واقعاً فکر میکنم که یک اتفاق مهم افتاد. و به نظر من، این نقطه آن است که یک تمرین برای بازتعریف هوش مصنوعی بود. «هوش مصنوعی ما را خواهد کشت، این ترسناک است، مشاغل را خواهد گرفت، اما هوش فوقالعاده نه.» این عقیده شخصی من نیست. برای من، این پیام بود.
